Heliskiën

De helikopter zet neer, je stapt gebukt uit, neemt je rugzak en loopt zijwaarts weg van de rotor. Dan stijgt het toestel op, het lawaai verwijdert zich, en wat blijft is een helling zonder spoor en het besef dat hier boven niemand staat behalve jouw groep.

Er wordt gevlogen op de hellingen van Aragats, Ara en Azhdahak. De dichtstbijzijnde hulpdienst is uren weg, en het laatste spoor in de sneeuw is van niemand. Wat blijft is terrein dat je niets vraagt.

Hoeveel afdalingen een dag oplevert, hangt af van daglicht, tankstops en zicht. Op een goede dag zijn het er meerdere; op een andere blijft het bij één, omdat zich boven de kam een wolkendek houdt dat geen contouren meer overlaat. Een piloot heeft referentiepunten in de sneeuw nodig, en zonder schaduw zijn die er niet. Twee dagen inplannen is daarom de verstandigere boeking dan één.

Voorwaarde is dat je buiten de piste veilig rijdt — bij elke sneeuwsoort, ook bij die welke 's middags in de schaduw hard wordt. Op dit punt overschatten de meeste belangstellenden zichzelf, en daar vragen we vooraf precies naar.

Voor de eerste vlucht staat de beoordeling van de situatie: weerbericht, opbouw van het sneeuwdek, wat er de laatste dagen in de hellingen is gebeurd. Valt die ongunstig uit, dan wordt er niet gevlogen, en ook een lange reis verandert daar niets aan.

Er wordt één voor één gereden. De een na de ander, met zicht op wie rijdt, verzamelpunt zijdelings aan de rand van de helling en nooit onder de lijn van je voorganger. Tussen twee afdalingen sta je daarom langer stil dan je uit een skigebied kent.

's Avonds weet je niet meer hoeveel hoogtemeters het waren. Je zult je het moment na het uitstappen herinneren, waarop het rotorlawaai zich verwijdert en het je voor het eerst opvalt hoe stil deze berg is.