Begeleid & zelf gereden

Spiritueel hoogland

Ararat-vlakte — De oudste kerken ter wereld, in alle rust ontdekt

vanaf€ 1.140per persoon, bij 5 reizigers

SignatureZelf rijden optioneel
Klooster Khor Virap op zijn heuvel in de Ararat-vlakte, met de besneeuwde Ararat erachter
Terug naar alle reizen

De comfortabelste van onze reizen: bedaarde etappes naar de heiligste plekken van de eerste christelijke natie — Etsjmiadzin en Zvartnots, het rotsklooster Geghard, de tempel van Garni en de basaltorgelpijpen van de Symfonie der Stenen, Khor Virap voor de Ararat en de stille zandduinen van Goravan, ten slotte Noravank en een wijnproeverij in de eeuwenoude Areni-1-grot. Veel cultuur, nauwelijks terreinpassages, uitstekende keuken en hotels van topklasse. Ideaal voor een eerste bezoek aan de Kaukasus.

01Routeprofiel

Wegen, hoogtes en dagritme tot Vayots Dzor

Vijf dagen, vier nachten, en moeilijkheidsgraad 1 van 5 — de laagste waarde die een route in dit programma draagt; verder staat dat cijfer alleen bij de eendaagse wijndag in Areni. Dat is geen understatement maar een beschrijving. Wie hier achter het stuur zit, rijdt drie van de vijf dagen uitsluitend over verharding, en het hoogste gemeten punt van de week ligt met 1.800 meter onder wat andere routes op hun eerste ochtend al bereiken. De tien uur zuivere rijtijd zijn zo gelijkmatig verdeeld dat geen dag aan drie uur komt. Wil je weten hoe een terreinwagen zich op Armeense hoofdwegen gedraagt voordat de pistes beginnen, dan is dit de route.

Twee van de vijf dagen blijven in de Araratvlakte, de vlakste bodem die Armenië heeft. Jerevan ligt op zo’n 990 meter; de M5 loopt vanaf daar naar het westen en verliest langzaam hoogte tot na ruim twintig kilometer Vagharshapat op 853 meter volgt, waar de Kathedraal van Etsjmiadzin staat. De derde dag gaat de andere kant op: de M2 naar het zuiden, ruim veertig kilometer tot de heuvel die Khor Virap draagt — 827 meter; lager komt de reis in deze vijf dagen nergens. Daarna buigt de route naar het oosten, voorbij Vedi, naar het Staatsreservaat Goravan-zanden, waar het enige zand van de week op ongeveer 950 meter ligt. Rechte wegen, irrigatiesloten, vrachtwagens uit het zuiden: hier is oplettendheid nodig, geen techniek.

Naar het oosten en omhoog, het dal van de Azat in: dat is de tweede dag. Achtentwintig kilometer over de H-3, en dan houdt het rijden even op bij de rotspunt die Garni Tempel & Vesting bezet — ongeveer 1.400 meter hoog, met de Azat-kloof er recht onder. Daarvandaan daalt een korte zijweg de kloof in: asfalt gaat over in grind, en na regen blijft water in de sporen staan. Hij eindigt op zo’n 1.300 meter aan de voet van de basaltwand van de Symfonie der Stenen. Samen met het zandpad bij Goravan is dat elke onverharde meter van deze route. Terug op de hoofdweg klimt het dal nog tien kilometer tot de kloof zich tot een ketel sluit en Klooster Geghard op 1.800 meter verschijnt — het hoogste gemeten punt van de vijf dagen, bereikt over volledig verharde weg.

Pas op de vierde dag verlaat de route de omgeving van de hoofdstad. De M2 trekt ruim 110 kilometer zuidoostwaarts tot bij Areni op 990 meter de Areni-1-grot boven de Arpa opengaat; daarna twaalf geasfalteerde kilometer door de Amaghu-kloof tot 1.591 meter, waar Klooster Noravank het dal afsluit, en ’s avonds 1.194 meter in Yeghegnadzor. De vijfde dag is dezelfde weg terug. Drie van de vier nachten horen daarmee bij één kamer in Jerevan, de koffer blijft staan. Welke kamer, bepaalt de comfortklasse: bij Signature hoort er een hotel met spa bij. De groep telt hoogstens acht gasten en blijft onderweg bij elkaar; rijd je zelf, dan neem je in een van de wagens elke etappe voor je rekening, van de eerste tot de laatste. Er wordt gereden van april tot oktober.

02Het verloop

Vijf etappes: Etsjmiadzin, Garni, Khor Virap, Noravank

  1. 1

    Jerevan & Etsjmiadzin

    Aankomst in Jerevan, een zachte start bij de oudste kathedraal van de christenheid in Etsjmiadzin en de ruïnes van Zvartnots.

    Zo’n veertig kilometer heen en terug, samen ongeveer een uur achter het stuur — de kortste rijdag van de reis, en dat met opzet op de aankomstdag. De M5 verlaat de stad westwaarts en geeft ruim 130 hoogtemeters prijs tot Vagharshapat op 853 meter. Overal verharding, parkeren voor het terrein, en de rest van de dag is voor je benen. De ruïne van Zvartnots ligt aan dezelfde weg en kost geen omweg.

    42 km · Rijtijd 1 h · Hoogte 990 → 990 m

  2. 2

    Geghard, Garni & Symfonie der Stenen

    Het in de rots uitgehouwen klooster Geghard, de heidense tempel van Garni en de daverende basaltorgelpijpen van de Symfonie der Stenen — hoog boven de kloof waakt, nauwelijks zichtbaar, het stille klooster Havuts Tar.

    Drie korte stukken, samen ruim twee uur rijtijd: achtentwintig kilometer oostwaarts over de H-3, het uitstapje de kloof in en weer omhoog, dan tien kilometer het dal op. Tussen het plateau op ongeveer 1.400 meter en de rotsketel op 1.800 zit zo’n vierhonderd meter klim, en afgezien van de grindweg naar de rivier is alles verhard. Bandenspanning aanpassen loont alleen bij nat weer; bodemvrijheid helpt hier altijd.

    Rijtijd 2 h 15 · Hoogte 990 → 990 m · hoogste punt 1.800 m

  3. 3

    Khor Virap & Goravan

    De kerker van Khor Virap voor het Ararat-panorama, gevolgd door een uitstapje naar de stille zandhalfwoestijn van Goravan.

    Twee uur en drie keer afslaan: zuidwaarts over de M2 tot de toegangsweg die kaarsrecht op de kloosterheuvel afgaat, dan oostwaarts via Vedi en ten slotte terug langs de voet van de Urtz-rug. Van 990 meter in Jerevan gaat het omlaag naar 827 en weer omhoog naar zo’n 950 — het kleinste hoogteverschil van alle vijf de dagen. Het laatste stuk naar het reservaat loopt over stevige veld- en zandweg: vlak, zonder klim en zonder water.

    Rijtijd 2 h · Hoogte 990 → 990 m

  4. 4

    Noravank & Areni

    Rode kloven, het klooster Noravank en een wijnproeverij in de 6.100 jaar oude Areni-1-grot; overnachting midden in Vayots Dzor.

    Net geen drie uur, zo’n 150 kilometer — de langste dag van de reis en de enige met een wisseling van onderkomen. Voorbij de vlakte klimt de M2 naar de waterscheiding van Vayots Dzor en zakt langs de Arpa naar Areni, 990 meter. Vanaf daar is het twee kilometer naar de grot en terug, daarna twaalf kilometer zijweg tot 1.591 meter: smal tussen rots en beekbedding, krap in de bochten, maar overal geasfalteerd. ’s Avonds 1.194 meter in Yeghegnadzor.

    150 km · Rijtijd 2 h 45 · Hoogte 990 → 1.194 m

  5. 5

    Terugreis

    Rustige terugrit door de wijngaarden van Vayots Dzor naar Jerevan, vertrek.

    Dezelfde hoofdweg, nu andersom: 123 kilometer, twee uur, geen meter grind. Tegen de verwachting in begint de dag met een klim, want Yeghegnadzor ligt op 1.194 meter en de waterscheiding ervoor nog hoger; pas daarna zakt de weg de Araratvlakte in. Achter beladen vrachtwagens haal je alleen in bij vrij zicht. Tegen het middaguur staat de wagen weer op 990 meter in Jerevan, en blijft er tijd over voor een avondvlucht.

    123 km · Rijtijd 2 h · Hoogte 1.194 → 990 m

03Onderweg

Hoogtepunten op deze route

Asfalt

Ararat-vlakteKlooster

Khor Virap

Asfalt UNESCO

bovenste Azat-dalKlooster

Klooster Geghard

Grind

Garni-kloof, KotaykNatuur

Symfonie der Stenen

04Voorbereiding

Wat meegaat en wat openblijft: Kotayk, Ararat, Vayots Dzor

Paklijst

  • Een omslagdoek en een lange broek: in de kerken wordt bedekte kleding verwacht, en niet elke ingang heeft iets klaarliggen
  • Een hoofdlamp — achter in de grot en in de rotsruimten achter de kloosterkerk wordt het donker
  • Schoenen met profiel — rotstreden, een oeverpad onder de basaltwand en los zand zijn drie verschillende ondergronden
  • Zonnebescherming en een hoofddeksel voor de derde dag; in het reservaat is er geen schaduw
  • Twee liter water per persoon voor diezelfde dag, want bij het zand staat geen winkel
  • Een licht jack voor de rotskamers op 1.800 meter, waar het ook in augustus koel blijft
  • Zwemspullen voor het spagedeelte van het onderkomen
  • Een verrekijker: boven de vlakte en in het reservaat nuttiger dan de langste lens

Vragen over deze reis

F.01Waarom eigenlijk een terreinwagen als de route bijna volledig verhard is?

Drie redenen, en de eerste is de kleinste: de twee korte onverharde stukken op dag twee en dag drie. De tweede is de zithoogte. Boven de Araratvlakte bepaalt die of de berg achter de populierenrij opduikt of niet, en tussen de wijnstokken van Vayots Dzor kijk je over de muurtjes heen. De derde is reserve. Op de M2 wordt er voortdurend ingehaald, vrachtwagens klimmen zwaarbeladen, en één regenbui in april of oktober maakt van de veldweg naar het reservaat een uur lang een andere weg. Een hooggebouwde wagen is hier de rustige keuze, niet de sportieve. Wat aan boord hoort, staat bij de wagens.

F.02Waarom blijft het onderkomen drie nachten hetzelfde?

Omdat de doelen van de eerste drie dagen in drie verschillende richtingen liggen en elk binnen een uur enkele reis te bereiken is: Etsjmiadzin in het westen, Garni en Geghard in het oosten, Khor Virap en Goravan in het zuiden. Vanaf één vaste standplaats is elke richting een korte dag, terwijl een rondrit dezelfde kilometers zou betalen met elke ochtend inpakken. In de praktijk: ’s ochtends gaat alleen de dagrugzak mee, ’s avonds eindigt de dag waar je de weg al kent. Pas op de vierde dag trekt de route door naar Vayots Dzor — Areni en Noravank liggen te ver voor een daglus.

F.03Is deze route geschikt voor je eerste dag in een terreinwagen?

Beter dan welke andere ook in het programma, en dat komt door de volgorde. Heb je nog nooit een hoge vierwielaandrijver gereden, dan leren de eerste kilometers je het eenvoudige: breedte, draaicirkel, remweg, het gedrag bij zijwind op de open vlakte. Wat de twee onverharde stukken daarnaast vragen, staat in het gedeelte over de ondergrond. Zelf rijden betekent hier vooral je eigen tempo op de hoofdweg en de vrijheid om te stoppen waar je wilt; de routekeuze blijft bij de begeleidende wagen, navigeren hoef je dus niet. Doordat de dagen kort zijn, kun je het stuur delen — ’s ochtends kijken, ’s middags rijden. En na elke stop op losse ondergrond hoort een blik op banden en onderkant erbij. Wat er bij de start wordt uitgelegd en wat er meegaat, staat bij de veiligheidsstandaarden.

F.04Wanneer laat de Ararat zich zien, en waarom stopt het seizoen in oktober?

De route loopt van april tot oktober; de berg staat juist in het winterhalfjaar het betrouwbaarst vrij, wanneer koude lucht de nevel boven de vlakte omlaag drukt. De twee randen van het seizoen zijn daarom de sterkste weken voor de derde dag: april en oktober leveren heldere ochtenden op zonder dat de hitte in het reservaat een thema wordt. In juli en augustus blijft de nevel vaak tot laat in de middag hangen en warmt het zand op — dan loont vroeg vertrekken dubbel. Hoogte speelt daarbij geen rol: de route blijft op dal- en hoogvlakteniveau, en de enige plek die in de randmaanden aandacht vraagt, is de waterscheiding van de M2 tussen de vlakte en Vayots Dzor.

05Vier standaarden op deze route

Veiligheid in het terrein – De twee onverharde stukken: de Garni-kloof en het zand bij Goravan

01

De twee onverharde stukken: de Garni-kloof en het zand bij Goravan

Van vijf dagen verlaten twee korte stukken de verharding, en allebei zijn ze licht. Onder Garni daalt een grindweg van één tot twee kilometer de kloof in; droog draagt hij elk voertuig, na regen staan water en leem in de sporen, en dan telt bodemvrijheid zwaarder dan aandrijving. Er wordt stapvoets gereden, omdat tegenliggers in de krappe bochten nergens heen kunnen. Bij Goravan is de ondergrond niet steil maar zacht: eerst veldweg, dan zand. Waar het los wordt, gaat de bandenspanning omlaag zodat het contactvlak groeit — afhankelijk van de belading naar ongeveer één tot anderhalve bar — en achteraf pomp je weer op. Verder gelijkmatig gas, niet sturen bij stilstand, niet vol remmen. De leidende gids rijdt beide stukken voorop en het konvooi houdt afstand; voel je je onzeker, geef dan voor die minuten het stuur uit handen. Lage gearing heeft deze route nergens nodig.

02

Satellietcommunicatie op elke route

Elke groep heeft satellietberichten en -tracking bij zich. Waar het mobiele netwerk ophoudt, blijft de verbinding bestaan en kan vanaf elk punt van de route hulp worden ingeroepen.

03

Bergingsuitrusting en reserves aan boord

Lier, bergingsbanden, gereedschap, reservebrandstof en reservewater rijden in elke wagen mee. In het konvooi is een tweede voertuig altijd binnen bereik, en de marge is ingepland voordat ze nodig is.

04

Eerste hulp en vooraf geplande wegen naar hulp

Uitgebreide EHBO-sets, gidsen opgeleid in wildernis-eerste hulp, en voor elke etappe een vooraf geplande weg naar de dichtstbijzijnde medische voorziening.

Deze route rijden

Vraag deze reis aan

Vaste data of je eigen moment — begeleid of als zelfrijder. We reageren persoonlijk.

Reis aanvragen