Offroad
GegharkunikMeer
Dagtocht
Offroad over de Geghama-vulkaanrug
Gegharkunik — Naar het kratermeer van de drakenberg, op 3.597 meter
vanaf€ 190per persoon, bij 5 reizigers
Frontier
Terug naar alle reizen
De veeleisendste dagtrip in ons programma: we vertrekken vroeg vanuit Jerevan en rijden voorbij het klooster Geghard, tot waar het asfalt ophoudt. Vandaar klimt een ruw hoogland-spoor over grasvlaktes, puin en afgekoelde lavavelden tot boven de 3.000 meter — met doorwaadbare plekken die afhankelijk van de sneeuwsmelt aanzwellen. Het laatste stuk naar de kraterrand van de Azhdahak, met zijn 3.597 meter de hoogste top van het Geghama-gebergte, leggen we te voet af: 30 tot 60 minuten over een losse sintelhelling. Boven ligt een stil, koud meer in de uitgedoofde krater, bewaakt door bronstijd-drakenstenen, terwijl rondom meer dan 12.000 rotstekeningen in de rots zijn uitgehakt. De berg draagt de naam van een draak uit een oude Armeense sage — het uitzicht reikt tot het meer van Sevan en, bij helder weer, tot de Ararat. Een lange, veeleisende dag voor conditiesterke avonturiers met stevige schoenen; ’s avonds zijn we terug in Jerevan.
01Routeprofiel
Van 990 naar 3.200 meter: het spoor naar de Azhdahak
Bij de parkeerplaats onder klooster Geghard, op 1.800 meter, houdt de verharding op, en alles wat daarachter komt is spoor: ruim twee uur tot de voet van een vulkaankegel. Daarvóór liggen nog geen veertig kilometer asfalt: vanaf Jerevan, 990 meter hoog, oostwaarts het Azat-dal in — en ’s avonds dezelfde veertig terug. Zo verdeelt de dag zich: net geen helft van de kilometers over verharde weg, de rest over een hooglandspoor dat over de flanken van de Paytasar naar de Geghama-hoogvlakte klimt en bijna nergens vlak wordt. Tussen de stad en het einde van het spoor liggen zo’n 2.200 hoogtemeters, allemaal in één ochtend. Op de kaart lijken 170 kilometer een halve dag; in de wagen worden het zes uur achter het stuur, waarvan ruim vier op het spoor.
Boven bestaat de ondergrond uit twee dingen: weidegras en basalt. Het spoor loopt over grasmatten, kruist velden afgekoelde lava waar losse blokken boven de sporen uitsteken, en klimt daartussen over hellingen van grof grind. Beken snijden de route; hoe diep ze staan hangt af van de sneeuw die de winter op de hoogvlakte heeft achtergelaten. Lage gearing is op deze route geen uitzondering maar de normale stand, de bandenspanning gaat omlaag vóór het eerste steile stuk, en in elke tweede bocht beslist de bodemvrijheid of je om een blok heen rijdt of eroverheen. Offroad-factor 4 van 5, en die vier gaat minder over steilte dan over duur: tussen Geghard en de voet van de kegel ligt geen stuk dat zichzelf rijdt.
Het spoor eindigt op zo’n 3.200 meter, waar de sintelkegel van de Azhdahak begint. De kraterrand op 3.597 meter betreed je te voet, zoals je ook een kloostertrap op gaat: een goed half uur omhoog, op rustig tempo een heel uur, over sintels die onder je zool wegzakken. Boven opent zich de krater, een halve kilometer breed en vijftig meter diep, met het meer op de bodem. De groep rijdt in konvooi achter de leidende gids, hoogstens zes gasten; onze voertuigen hebben lage gearing, differentieelblokkeringen en de bergingsuitrusting aan boord. Rijd je zelf, dan doe je het asfalt tot Geghard alleen en het spoor achter de gidswagen. Het seizoen loopt van juni tot oktober.
02Het verloop
De ene dag: Geghard, hoogvlakte, kraterrand
Geghama-vulkaanrug: de kraterrand van de Azhdahak
Van Jerevan voorbij het klooster Geghard naar het hoogland-spoor: grasvlaktes, puin en afgekoelde lavavelden die klimmen tot boven de 3.000 meter, daarna te voet naar de kraterrand van de Azhdahak en zijn stille kratermeer. Terugweg over hetzelfde spoor via Geghard naar Jerevan.
Zes uur zuivere rijtijd over 170 kilometer, waarvan er nog geen veertig verhard zijn, heen en terug dezelfde: vanuit Jerevan het Azat-dal op tot Geghard, daarna het spoor. Dat klimt over grasmatten en lavavelden naar de hoogvlakte, kruist beken waarvan het peil met de sneeuwsmelt stijgt, en eindigt op zo’n 3.200 meter aan de voet van de sintelkegel. Daar blijft de wagen staan; de kraterrand zelf wordt beklommen. De terugweg volgt hetzelfde spoor, waardoor de rijtijd zich bijna gelijk over ochtend en middag verdeelt. Eén stop ligt vast, Geghard op de heenweg; de rest hangt af van het weer en de sneeuw. In de vroege avond ben je terug in de stad.
170 km · Rijtijd 6 h · Hoogte 990 → 990 m · hoogste punt 3.200 m · asfalt 47 % / piste 53 %
03Onderweg
Hoogtepunten op deze route
Asfalt UNESCO
bovenste Azat-dalKlooster
Klooster Geghard
04Voorbereiding
Paklijst en vragen over de dag op de Azhdahak
Paklijst
- Stevige schoenen met profiel — de sintelhelling zakt onder elke stap weg
- Een windjack en een warme laag eronder; op 3.500 meter waait het ook in augustus
- Dunne handschoenen en een muts voor de tijd boven bij de krater
- Zonbescherming met een hoge factor, ook bij bewolking
- Een zonnebril, tegen het licht en tegen het stof van het spoor
- Twee liter water per persoon; op de hoogvlakte grazen kuddes, open water drink je niet ongefilterd
- Een lichte regenjas, ook als de ochtend helder begint
- Kleding die bij Geghard schouders en knieën bedekt
- Rijd je zelf: rijbewijs en schoenen waarmee je de pedalen kunt doseren
Vragen over deze reis
F.01Hoe ver is het van de wagen tot de kraterrand?
De wagen komt tot de voet van de kegel, op een hoogte van 3.200 meter. Daarvandaan resteert nog net geen vierhonderd hoogtemeter tot de rand op 3.597, dertig tot zestig minuten naargelang je tempo. De helling bestaat uit losse sintels, elke stap glijdt een stukje terug, en stokken helpen meer dan haast. Boven ligt het meer diep in de krater; de weg omlaag naar de oever is nog eens zo steil, en of je hem neemt, beslis je zelf. Wie liever beneden blijft, wacht bij de wagen: het uitzicht over de hoogvlakte reikt daar al ver, en de kegel houdt de wind tegen.
F.02Kan ik het spoor zelf rijden?
Ja, maar niet als eerste terreinrit. Vier van vijf op de moeilijkheidsschaal betekent hier geen extreme passages, maar ruim vier uur waarin het spoor niet één keer meegeeft: blokken, hellingen en doorwaadbare plaatsen in één doorlopende reeks. Rijd je zelf, dan krijg je bij de start de offroadtraining en neem je het spoor in konvooi achter de gidswagen, die de lijn kiest en de doorwaadbare plaatsen peilt. Tot aan het klooster vraagt de verharding niets bijzonders. Voorwaarde is een wagen met vierwielaandrijving, lage gearing en echte bodemvrijheid; alles daaronder blijft op de parkeerplaats bij Geghard staan.
F.03Waarom zo vroeg vertrekken, en wanneer zijn we terug?
Omdat de rekensom krap is. Zes uur zit je in de wagen, plus een tot twee uur boven bij de krater, de stop bij Geghard en een pauze op de hoogvlakte — dat vult een lange dag zonder marge. Vertrek uit Jerevan is vóór zonsopgang, in de loop van de ochtend staat de wagen aan de voet van de kegel, en de terugweg volgt hetzelfde spoor dat je ’s ochtends omhoog reed. Terug in de stad ben je ’s avonds, niet ’s middags. Gaat de klim niet door, dan wordt de dag er niet korter op: er blijft simpelweg meer tijd over voor de hoogvlakte en voor Geghard.
05Vier standaarden op deze route
Veiligheid in het terrein: Basalt, sneeuwvelden en onweer boven 3.000 meter
01
Basalt, sneeuwvelden en onweer boven 3.000 meter
De hoogvlakte is open terrein zonder dekking. Basaltblokken liggen in de sporen, in de kommen blijft tot in juni sneeuw liggen, en boven de kegels bouwt onweer zich plotseling en zonder waarschuwing op — bliksem, hagel en mist die het zicht tot enkele meters terugbrengt. Daarom begint de dag bij het ochtendgloren en de terugweg ruim vóór de late middag. De bandenspanning gaat aan het begin van het spoor omlaag en aan het eind weer omhoog, de lage gearing blijft de hele tijd ingeschakeld, en of een sneeuwtong of een gezwollen doorwaadbare plaats genomen wordt, beslist de leidende gids ter plekke. Bij twijfel eindigt de rit lager, en krijgt de krater een andere datum.
02
Satellietcommunicatie op elke route
Elke groep heeft satellietberichten en -tracking bij zich. Waar het mobiele netwerk ophoudt, blijft de verbinding bestaan en kan vanaf elk punt van de route hulp worden ingeroepen.
03
Bergingsuitrusting en reserves aan boord
Lier, bergingsbanden, gereedschap, reservebrandstof en reservewater rijden in elke wagen mee. In het konvooi is een tweede voertuig altijd binnen bereik, en de marge is ingepland voordat ze nodig is.
04
Eerste hulp en vooraf geplande wegen naar hulp
Uitgebreide EHBO-sets, gidsen opgeleid in wildernis-eerste hulp, en voor elke etappe een vooraf geplande weg naar de dichtstbijzijnde medische voorziening.
Deze route rijden
Vraag deze reis aan
Vaste data of je eigen moment — begeleid of als zelfrijder. We reageren persoonlijk.